Staat AI hoog op de agenda, terwijl een belangrijk deel van je organisatie draait op systemen met een lange staat van dienst? Dan kan de vraag ontstaan hoe ver je eerst moet gaan met het moderniseren van je legacy-landschap. Kun je al verantwoord investeren in AI, of loop je het risico dubbel werk te doen wanneer delen van dat landschap later alsnog worden vervangen?
Voor verzekeraars is de polisadministratie daarbij vooral het transactionele fundament: het systeem registreert en ondersteunt de kernprocessen, maar is niet vanzelf de plek waar je nieuwe AI-waarde creëert. Die ontstaat door data en functionaliteit uit verschillende systemen gecontroleerd te ontsluiten en met andere oplossingen te benutten. Je hoeft dus niet eerst alles te vervangen, maar moet wel gericht bepalen welke basis nodig is om AI veilig en schaalbaar in te zetten.
Legacy-modernisatie betekent niet automatisch vervangen
Veel verzekeraars werken met een polisadministratie of een ander kernsysteem dat al tientallen jaren meegaat. Die systemen hebben een lange staat van dienst, bevatten waardevolle data en zijn in de loop der jaren verder uitgebreid en aangepast. Je polisadministratie is destijds niet ontworpen met AI-agents, realtime datastromen en moderne cloudtechnologie in gedachten. Maar dat betekent nog niet dat het systeem zijn werk niet meer doet.
Veel specialistische verzekeringssystemen ondersteunen processen die in tientallen jaren zijn opgebouwd. Ze bevatten polisgegevens, schadehistorie, klantinformatie en regels die essentieel zijn voor de dagelijkse operatie van je organisatie. Juist de samenhang tussen die onderdelen bepaalt hoe makkelijk je data en functionaliteit kunt inzetten voor nieuwe toepassingen.
Alles in één keer vervangen (‘rip-and-replace’) is dan niet alleen kostbaar, maar brengt ook risico’s met zich mee. Je raakt mogelijk waardevolle bedrijfskennis kwijt, moet complexe processen opnieuw inrichten en het vraagt veel van je organisatie. Intussen moet je gewoon klanten blijven bedienen.
Moderniseren hoeft daarom geen ‘big bang’ te zijn. Stel jezelf de vraag: welke onderdelen moeten we écht vervangen en waar kunnen we slimmer voortbouwen op wat er al staat?