De meeste mensen kennen MRP (Manufacturing Resources Planning) als een soort van black-box die berekent wat er besteld moet worden. Een Distributed Order Management Systeem (DOMS) biedt een alternatief dat uw IT-systeem minder belast. IMCC-expert Sjoerd Leiker vertelt hier meer over in deel vier van deze zesdelige blogserie over ordermanagement.

Download whitepaper: digitale transformatie

MRP (Manufacturing Resources Planning) helpt om verkooporders op tijd te kunnen leveren en minimum voorraden aan te vullen naar hun maximum. Dat gebeurt op basis van verkooporders, voorraad, inkooporders, levertijden, besteltijden en alle vensters die hierin zitten.
Het draaien van een MRP proces is vaak een zware systeem belasting en is nogal reactief. Er wordt immers teruggekeken op een periode van orderinvoer, uitleveringen en ontvangsten om hier vervolgens een nieuwe berekening mee te maken. In het kort gebruikt MRP het verleden om de toekomst te voorspellen. De vraag is dan ook al snel: Hoe vaak draai je MRP? Een keer per dag; dan loop je snel achter de feiten aan. Vijf keer per dag; hoe houd je nog grip?

Optimaal invullen per verkooporder met Distributed Order Management

Een Distributed Order Management Systeem (DOMS) maakt geen gebruik van een Manufacturing Resources Planning-berekeningswijze maar kijkt in plaats daarvan naar de verkooporder en probeert deze optimaal in te vullen binnen de gestelde randvoorwaarden. DOMS kijkt dus niet over meerdere orders heen. Wanneer een klant drie artikelen bestelt en wil dat de order compleet geleverd wordt, gaat DOMS op zoek naar de goedkoopste manier om deze drie artikelen in één keer bij de klant te leveren, met zo min mogelijk verlies aan service graad.

DOMS optimaliseert dus iedere order individueel en legt het resultaat hiervan vast in reserveringen op liggende voorraad en in bestellingen bij leveranciers voor zaken die er niet zijn. Ofwel DOMS reserveert voorraad en creëert inkooporders, iets wat MRP normaal gesproken ook deed.
Wanneer meerdere klanten dus meerdere orders met meerdere orderregels plaatsen, dan zal DOMS deze chronologisch afwerken. Het zal de meest optimale invulling kiezen en deze vastleggen in inkooporders en reserveringen ter uitvoer van de verkooporder. Het hele treintje staat na afronding van de order dus vast. Wat voor MRP in dit scenario overblijft is het berekenen van de aanvulling van minimum voorraden.

Consolidatie als voordeel van Manufacturing Resource Planning

Een nadeel van de Distributed Order Management Systeem-methode ten opzichte van Manufacturing Resources Planning is dat er misschien voordeel te behalen was wanneer orders geconsolideerd werden. Wanneer er meerdere orders in het systeem zitten die hun eigen invulling krijgen dan kan het voordeliger zijn om in plaats van bijvoorbeeld allemaal rechtstreekse leveringen aan de eindklant er een grote cross-dock order van te maken die via het DC loopt. Echter, op het moment van ordering wist DOMS dit niet en kon hier daardoor geen rekening mee houden. MRP had hier meer mogelijkheden geboden.

In mijn volgende blog zal ik verder ingaan op de automatiseringsgraad van het Distributed Order Management Systeem-proces en welke impact dit heeft of kan hebben.

Lees ook:

Ordermanagement deel 1: De perfecte order bestaat niet

Ordermanagement deel 2: Passief versus actief

Ordermanagement deel 3: Distributed Order Management

New call-to-action